سلام دوستای عزیزم...

اومدم که درست و حسابی خداحافظی کرده باشم...

من زمانی برگشتم که دیگه وبلاگ و وبلاگ نویسی تمام شده..

البته از نظر من...

موندم چون دوستایی اینجا داشتم که فقط همینجا بودند. ولی الان توی جای دیگه ای پیداشون کردم.

پس دلیلی برای موندن نمونده...

مطمئنم هرکدوم از شماها اگه 3سال پیش، اون دوره ی وبلاگ نویسی و خاطراتی که داشتیم رو تجربه میکردید و وقتی برمیگشتید همه چیز رو تموم شده میدید براتون سخت بود ادامه بدید.. خیلی سخت..

خدا نگهدار وبلاگ و خاطرات خوش...

 

پ.ن: نمیدونم بخاطر پیشرفت تکنولوژی و ....  با چه چیزای عزیز دیگه ای یواش یواش باید خداحافظی کنیم. نمیدونم پدربزرگهای ماهم با اسبهاشون به همین غمگینی و به اجبار خداحافظی کردن یا نه... ولی حس میکنم اومدن چیزای جدید از یجایی تا یجایی دست خود آدما و به خواست خودشونه. از یجایی به بعد آدمو با خودش میبره.. بزور.....

 

 

نوشته شده توسط سعیده علیزاده در ۱۳۹۵/۰۹/۲۰ |